Blog

Verslag Saeftinghe Tocht – door René van Quekelberghe

Geschreven door Watervereniging Breskens | 4-mei-2026 15:33:53

Zaterdag 18 april was het weer zover: tijd om letterlijk de natuur in te duiken tijdens de jaarlijkse tocht naar het Verdronken Land van Saeftinghe. Met laarzen aan en een gezonde portie enthousiasme verzamelde de groep zich in de ochtend, klaar voor een dag vol modder, natuur en ontdekking.

Op pad met gids Herta

Onder begeleiding van onze enthousiaste gids Herta gingen we op pad. Na een korte veiligheidsbriefing en een blik op het informatiebord werd meteen duidelijk hoe bijzonder dit gebied is: Saeftinghe ligt hoger dan de polder achter de dijk, een uniek gegeven.

De eerste geul liet niet lang op zich wachten en zorgde meteen voor een verfrissende wake-up call. Iedereen was meteen bij de les!

Natuur, flora en fauna

Tijdens de wandeling kregen we een boeiende uitleg over de aanwezige flora. We leerden onder andere het verschil tussen zeeaster en lamsoor, ontdekten soorten zoals zeekraal, melkkruid en zeebies, en hoorden interessante weetjes over eetbare planten en hun toepassingen.

Ook onder water viel er heel wat te zien: algengroei, zuurstofbelletjes door fotosynthese en sporen van vissen en vogels. Dankzij de uitleg konden we zelfs herkennen of sporen afkomstig waren van eenden of harders.

Een uniek natuurgebied

We wandelden in het zoutere westelijke deel van Saeftinghe, waar het landschap wordt gekenmerkt door slikken, schorren en een bijzondere biodiversiteit. Hoewel we enkele vogels spotten zoals scholeksters en tureluurs, bleef de grote vogelrijkdom deze keer wat beperkt.

Toch maakte de combinatie van natuur, rust en het avontuur van wandelen door modder het tot een bijzondere ervaring.

Afsluiten met een welverdiende lunch

Na ongeveer drie uur wandelen keerden we terug naar het startpunt. Tijd om laarzen schoon te maken en droge kledij aan te trekken, want de honger was intussen goed aanwezig.

De groep trok naar het clubhuis van de haven van Paal, waar we konden genieten van een welverdiende lunch. Net op tijd, want buiten begon het stevig te regenen – maar wij zaten gezellig droog.

Tot slot

Hoewel de groep dit jaar iets kleiner was, deed dat niets af aan de beleving. Het was opnieuw een geslaagde en leerrijke dag in een uniek stukje natuur.

Dank aan de organisatie en aan gids Herta voor de boeiende begeleiding!