Index

Zondag 29 maart vond de Algemene Ledenvergadering plaats in het vernieuwde Bistro Lafayette sur Mer. En vernieuwd is niet overdreven: het restaurant heeft een complete metamorfose ondergaan. De verbouwing is verrassend snel gerealiseerd en maakte zichtbaar indruk op de aanwezigen. Gelukkig bleef één element onveranderd: de vertrouwde gezelligheid.

Lezing vooraf: “Zeemanstaal spreken we allemaal”

Voorafgaand aan de vergadering konden de aanwezigen genieten van een boeiende en interactieve lezing door Ton van Schoonhoven. Hij nam ons mee in de wereld van de zeemanstaal en liet zien hoe diep maritieme uitdrukkingen verankerd zijn in ons dagelijks taalgebruik.

Aan de hand van tekeningen en herkenbare voorbeelden werd het publiek uitgedaagd om de betekenis van bekende uitdrukkingen te raden. Van “pompen of verzuipen” tot “op de klippen lopen” en “man overboord” — de lezing zorgde voor veel herkenning en de nodige glimlachen.

Ton wist zijn passie voor de zeilvaart en maritieme geschiedenis op een enthousiaste en toegankelijke manier over te brengen. Als dank ontving hij een boek over de geschiedenis van de Watersportvereniging Breskens en een attentie.

Opening van de vergadering

Na een korte pauze werd de vergadering geopend door voorzitter Marnix. Niet alle bestuursleden konden fysiek aanwezig zijn, maar dankzij online deelname waren zij toch betrokken.

De vergadering begon met een moment van stilte ter nagedachtenis aan de leden die ons het afgelopen jaar zijn ontvallen.

Financieel verslag en kascommissie

Namens de kascommissie voerde Arie Verheij het woord, aangezien Jack Zwanenburg niet aanwezig kon zijn. De kascontrole werd goedgekeurd en het bestuur kreeg decharge verleend.

Arie Verheij blijft nog een jaar actief binnen de kascommissie. Daarnaast stelde Joska Muller zich beschikbaar als nieuw lid van de kascommissie.

Bestuursverkiezingen

Tijdens de bestuursverkiezingen werden Gerhard Boddenberg (penningmeester) en Cees Neele (bestuurslid) herkozen voor een nieuwe termijn.

Voor het jeugdzeilen neemt Boj Dua het stokje over van Esther Sinke. Boj is al actief binnen de vereniging als instructeur en wordt hierbij ondersteund door Fabienne.

Dankwoord Multraship

Leendert Muller van Multraship werd hartelijk bedankt voor het ter beschikking stellen van een schip tijdens de jaarlijkse vistocht. Deze bijdrage wordt zeer gewaardeerd binnen de vereniging.

Vooruitblik op het seizoen

• Start van het zeilseizoen met de Ribben Race op 9 mei
• De jeugdzeillessen zijn inmiddels gestart
• De zomeravondwedstrijden keren terug
• De jaarlijkse toertocht, georganiseerd door Kitty
• Deelname van WVB met twee teams aan de Eurodivisie, onder leiding van Carlo Vroon en Joska Muller

Rondvraag en afsluiting

Tijdens de rondvraag werd nog een vraag gesteld door Joop Dees, die informeerde of de WVB opnieuw een rondje zou geven — een knipoog naar een inmiddels bekende traditie.

De vergadering verliep vlot en efficiënt en werd afgesloten in een ontspannen sfeer. Onder het genot van een drankje en bitterballen werd er nog gezellig nagepraat.

Tot slot

De Algemene Ledenvergadering 2026 was opnieuw een geslaagde bijeenkomst, met een mooie balans tussen inhoud, betrokkenheid en gezelligheid. We danken alle aanwezigen voor hun aanwezigheid en kijken uit naar een prachtig nieuw vaarseizoen.

Wat een topavond bij de Watersportvereniging Breskens. De jaarlijkse BBQ was weer een schot in de roos. We trapten de avond gezellig af met een apero, aangeboden door de club – en die smaakte extra goed met uitzicht op het water.

Terwijl we genoten van een drankje, luisterden we naar de uitslagen van de zeilwedstrijd.

Daarna was het tijd voor het eten, en Mike had zich weer overtroffen. Van sappige burgers en steaks tot frisse salades en heerlijke scampis. Alles was perfect geregeld. Complimenten voor de kok en de organisatie!

De sfeer was zoals altijd top: veel gelach, goede gesprekken en een gezellige mix van leden. Een heerlijke avond vol verbinding en plezier. We kijken nu al uit naar het volgende vaarseizoen!

⛵🤎🍽️ Groetjes Marina en Peter.

De zomeravondraces van 2025 brachten dit jaar weer negen donderdagavonden vol zeilplezier naar Breskens. Marnix, Otto en Jaco wisselden elkaar af als wedstrijdleider en zetten elke week weer een mooie, uitdagende baan rond de Plaat van Breskens uit.

In de jachtclub zorgden Mike en zijn team elke avond voor een snelle, heerlijke maaltijd, zodat iedereen op tijd bij de startlijn kon zijn. De start en finish bij de Apenrots, op het bankje van Rinus tegenover de VH4, is simpel en doeltreffend. Bewoners van de flat en voorbijgangers kwamen op het toeteren en vlaggen af om even te kijken of een praatje te maken.

Op het water werd fanatiek gezeild; het motto “meedoen is belangrijker dan winnen” werd soms even vergeten. Na elke wedstrijd volgde er een gezellige prijsuitreiking en de nodige sterke verhalen aan de bar van de jachtclub. De boten werden verdeeld in twee groepen, zodat er altijd twee eerste prijzen uitgedeeld konden worden.

Dit jaar bestond de eerste prijs uit een mooie WVB-vlag met een 1 erin, voor aan het achterstag van de boot, een aandenken waardoor de winnaars meteen herkenbaar zijn. De finale op 11 september kon dankzij schipper Mark en zijn Jan van Gent vanaf een echt startschip worden gevaren. Onze hartelijke dank aan Mark voor die inzet!

De prachtige wisselprijs “Het Anker” en de daarbij horende eeuwige roem werd dit jaar gewonnen in CR-klasse 1 t/m 4 door DuCiel van Harold van den Hemel, en in CR-klasse 5-6 door Ambiance van Peter Verdegem. Voor de nieuwkomers was er ook dit jaar De Peddel, de aanmoedigingsprijs voor aanstormend talent, die naar Agape ging. Ze deden voor het eerst mee en hebben veel geleerd, we verwachten dat ze volgend seizoen het geleerde in praktijk brengen.

Kortom, de zomeravondraces waren opnieuw een perfecte mix van sportief zeilen, vrolijke competitie en vooral veel plezier. Voor iedereen die er dit jaar niet bij kon zijn: probeer de zomeravondraces van 2026 zeker niet te missen!

Bekijk hier de foto's van de zomeravondraces

Zaterdag 18 april was het weer zover: tijd om letterlijk de natuur in te duiken tijdens de jaarlijkse tocht naar het Verdronken Land van Saeftinghe. Met laarzen aan en een gezonde portie enthousiasme verzamelde de groep zich in de ochtend, klaar voor een dag vol modder, natuur en ontdekking.

Op pad met gids Herta

Onder begeleiding van onze enthousiaste gids Herta gingen we op pad. Na een korte veiligheidsbriefing en een blik op het informatiebord werd meteen duidelijk hoe bijzonder dit gebied is: Saeftinghe ligt hoger dan de polder achter de dijk, een uniek gegeven.

De eerste geul liet niet lang op zich wachten en zorgde meteen voor een verfrissende wake-up call. Iedereen was meteen bij de les!

Natuur, flora en fauna

Tijdens de wandeling kregen we een boeiende uitleg over de aanwezige flora. We leerden onder andere het verschil tussen zeeaster en lamsoor, ontdekten soorten zoals zeekraal, melkkruid en zeebies, en hoorden interessante weetjes over eetbare planten en hun toepassingen.

Ook onder water viel er heel wat te zien: algengroei, zuurstofbelletjes door fotosynthese en sporen van vissen en vogels. Dankzij de uitleg konden we zelfs herkennen of sporen afkomstig waren van eenden of harders.

Een uniek natuurgebied

We wandelden in het zoutere westelijke deel van Saeftinghe, waar het landschap wordt gekenmerkt door slikken, schorren en een bijzondere biodiversiteit. Hoewel we enkele vogels spotten zoals scholeksters en tureluurs, bleef de grote vogelrijkdom deze keer wat beperkt.

Toch maakte de combinatie van natuur, rust en het avontuur van wandelen door modder het tot een bijzondere ervaring.

Afsluiten met een welverdiende lunch

Na ongeveer drie uur wandelen keerden we terug naar het startpunt. Tijd om laarzen schoon te maken en droge kledij aan te trekken, want de honger was intussen goed aanwezig.

De groep trok naar het clubhuis van de haven van Paal, waar we konden genieten van een welverdiende lunch. Net op tijd, want buiten begon het stevig te regenen – maar wij zaten gezellig droog.

Tot slot

Hoewel de groep dit jaar iets kleiner was, deed dat niets af aan de beleving. Het was opnieuw een geslaagde en leerrijke dag in een uniek stukje natuur.

Dank aan de organisatie en aan gids Herta voor de boeiende begeleiding!

Ons lid Yves de Block, ooit begonnen met zeilen bij onze vereniging, is Wereldkampioen ORC Double Handed zeilen geworden.

Hieronder zijn verslag:

Adriatische zee, 16-09, 22.00

Het is een klaarheldere hemel, de maan moet nog op komen. Mia gioia loopt 9 à 10 knopen in de richting 135 graden onder grootzeil en A3. Over 2,5 dag komen we aan bij het kanaal van Korinthe. We moeten vaart maken want er komt veel wind aan in de Egeïsche zee alvorens ze op de wal gaat in Lavrion.

Dit zijn van die momenten dat je stil kan staan bij recente gebeurtenissen. Zo zijn Martin en ik afgelopen week ORC wereldkampioen dual handed geworden. Een mooie prestatie waar we veel energie in gestopt hebben.

Martin benaderde mij in januari. Of ik naar Bari kon komen, om daar met zijn nieuwe boot te zeilen. Het was een gloednieuwe Neo 430. Een full carbon, cruiser racer. Martin is een fijne vent, rustig karakter, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.

Het hoofddoel dit jaar moest het DH WK worden in Monfalcone. We wisten dat het licht weer zou worden en dat er veel strategische keuzes gemaakt moesten worden. We hebben twee trainingsevenementen ingepland tijdens welke we de boot en de zeilgarderobe geoptimaliseerd hebben.

Het WK bestond initieel uit twee wedstrijden. De eerste wedstrijd, een coastal van ongeveer 8 uur, leek uitdagend maar goed voor onze boot te worden; wind, heel veel regen en onweersbuien. Of het laatste of 1 na laatste de reden was dat de Italiaanse organisatie de eerste wedstrijd afgelast heeft, is voor ons nog steeds niet duidelijk.

Op donderdag zijn we de “lange offshore” gestart: 190 mijl over Adriatische zee, langs een moeilijke kust lijn met veel mogelijkheden. De weermodellen waren niet veelbelovend en convergeerden niet. De favoriet voor de race was een andere neo 430; Neomind, welke jaren optimalisatie achter de rug heeft zitten. Als niet locals keken we veel naar hun maar we merkten al snel dat deze heren te veel risico namen. We hielden vast aan onze conservatieve tactiek; hard varen, risico volle investeringen beperken en vooral op tijd cashen.

Het zat niet overal mee in de race. Het laten zakken van onze A2 op hoge koers zorgde ervoor dat onze spinaker val over de top van de square head main zat. Ik moest de mast in en dat liefst zonder een compromis te doen in de bootsnelheid. Ook op het keerpunt van de race was het moeilijk. Het was middernacht, de wind was 15-20 knopen door een nabije onweersbui en onze A2 moest erop. Er was weinig ruimte onder ons maar we wilden onze voorsprong niet weg geven. Martin heeft weinig ervaring met ‘s nachts sturen onder spinaker en had ook moeite met het lezen van de getallen. Toen we de boot eindelijk op gang en in zeker mate opgeruimd hadden draaide de wind snel waardoor we over wilden gaan op onze A0. Tijdens dit proces draaide de wind verder dus schakelden we snel en haalden we de A2 eraf om verder te gaan onder genua. Jammer dat we aan de wind verder moesten maar wat was het fijn toen ik 5 minuten later mijn ogen even een uurtje dicht kon doen.

Aangekomen kregen we een vrijboord meting. Met een heel zeilteam is dit een gedoe, maar dual handed haalt het de lol er wel vanaf. Alles moet van de boot inclusief zeilen, lijnen en safety equipment. Alles voor een eerlijke wedstrijd met een gedegen rating systeem. Dat is dat ORC wel!

Toen we eerder deze zomer naar de planning van 2026 keken, hadden we het wk in Scheveningen helaas van de agenda gehaald. Tijdens de delivery naar Monfalcone had ik Martin er toch in weten te luizen. Bij winst moesten we wel naar Scheveningen. We onderzoeken de mogelijkheden en hopen daar in 2026 aan de start te verschijnen om onze titel te verdedigen!